Please contact me if you want a copy of one of my images.

Week 1: I hate LA

Maandag

De vlucht was echt vreselijk lang. We hebben geen turbulentie gehad, het was een prachtige vlucht, maar dit doe ik niet snel nog eens (shit, ik moet wel nog terug). Tijdens het boarden had ik nog stille hoop dat de stoel naast me vrij zou blijven… maar in de laatste 10 minuten kwam er helaas toch iemand naast me zitten. Ik had me al zo verheugd op de extra ruimte voor mijn spullen. Je krijgt vanaf het begin van de vlucht al een deken en kussen, wat super handig is, maar niet als je ze niet gebruikt.

Goed, die jongen naast me, was dus een vriend van de stewardess en mocht alleen mee als er een plek vrij zou zijn… en die was dus naast mij. Tenminste, even. Hij wilde eigenlijk aan het gangpad zitten, dus heeft hij tijdens het stijgen en dalen op een andere stoel gezeten. Ook was hij het grootste gedeelte van de vlucht bij zijn stewardess te vinden, dus heb ik toch enigszins comfortabel kunnen slapen met extra beenruimte (zonder extra te betalen, yay!).

Dat slapen, dat had ik wel nodig. Ik leek wel ziek te worden tijdens de vlucht, kon niet stoppen met niezen en snotteren als een gek. Ik zag mijn hele reis al in bed doorgebracht worden… maar gelukkig was het, voor wat ik denk, een allergische reactie op iets of iemand in het vliegtuig, want zodra ik het vliegtuig uit stapte, was het over.

En dan de douane… Zou ik overwegen om vaker deze kant op te gaan (wat ik dus sowieso niet doe vanwege de lange vlucht), zou ik toch wel drie keer achter mn oren krabben na deze ervaring. Wat. Een. Ellende. De rij duurde en duurde en je staat er ruim 2 uur te wachten, om vervolgens niet heel vriendelijk welkom te worden geheten in de Verenigde Staten. Ik voelde me net een crimineel. Bij de beste meneer kon er niet eens een lachje vanaf. Gelukkig hoefde ik geen Border Security-taferelen mee te maken, met fouilleren en alles, maar daar is ook alles mee gezegd.

Hèhè, eindelijk ben ik er. Nu die Uber naar mijn AirBnB nog. Gelukkig was dat wél een warm welkom. Eigenlijk vond ik LAX niet eens zo heel erg groot? Maar misschien komt het door die douane-wachttijd. 

’s Avonds heb ik al kennis gemaakt met de Uber Eats app, omdat ik zo moe was dat ik omviel en ik echt geen behoefte had aan een lange wandeling. Dit is wel makkelijk, zeg! Maar ik wil niet te veel ‘in huis’ eten, er is zoveel in LA om te zien, zonde om dat vanuit huis te doen.

LA vanuit het vliegtuig

Dinsdag

Ik heb vandaag mijn huurauto opgehaald. Het is een prachtige blauwe Nissan Versa geworden. Iedereen die mij kent, weet dat ik niet heel vaak auto rij, dus dit was wel even een angstig momentje. Gelukkig zijn de wegen in LA best breed en kon ik rustig even oefenen met mijn auto in de rustige straatjes, voordat ik voor het echte werk ging. Ik heb de hele middag rondjes gereden door LA, om een beetje een gevoel te krijgen van hoe het werkt qua regels hier. Het gaat me wel goed af, op de linkerbochten na. Je gaat de Nederlandse regels en stoplichten daar toch wel meer van waarderen. Linksaf slaan is dus een ramp, omdat je moet wachten op het tegenliggende verkeer dat ook tegelijkertijd mag rijden. Dus het is elke linkerbocht een schietgebedje… of je gaat gewoon alleen rechtsaf en maakt dat je weer op dezelfde weg terecht komt… wat dus mijn strategie is bij moeilijke oversteekplaatsen. Beetje blond van mij, maar liever veilig, toch?

Tijdens mijn eerste ritje ben ik naar de Holland International Market Store geweest, omdat ik nu al niet kan wennen aan de hoeveelheid suiker in, nou ja, alles. Ik heb daar wat dingetjes gehaald, om een klein beetje het gevoel te hebben dat ik iets ‘bekends’ eet. En natuurlijk hagelslag. Ik kan niet zonder mijn hagelslag, mensen, en ik geef het openlijk toe. 

Ik heb ook een SIM kaart gekocht met data-bundel, zodat ik overal internet heb en niet afhankelijk ben van gratis WiFi-plekken. Omdat ik ook mn eigen nummer en gegevens wil blijven gebruiken, heb ik een SIM-kaart in mn oude iPhone 4 geplaatst, die ik als hotspot gebruik. 

Deze avond heb ik kennis gemaakt met de meeste roommates hier, en samen Chinees gegeten. Deeran had ik gisteren al ontmoet, tijdens mijn aankomst. Ze zijn alle vier gewoon aan het werk tijdens de dag, dus daar heb ik niet zo heel veel aanspraak, helaas. 

Mijn eerste fortune cookie: ‘develop’ haha get it?

Woensdag

De dag van mijn eerste photoshoot hier. Dinsdag heb ik eigenlijk nog niet heel veel gedaan, omdat ik echt moest bijkomen van de vlucht en een beetje orde in mn hoofd wilde hebben. De woensdag heb ik mij vooral mentaal voorbereid op de shoot die ’s avonds zou zijn. Het is al een tijdje terug dat ik foto’s heb gemaakt, dus ik moet er echt weer even inkomen. Gelukkig was mijn model Faye echt super lief en geduldig, en er zijn denk ik wel hele toffe beelden uitgekomen. 

Wel voel ik me een beetje bedrogen. Mij was in Los Angeles warm en droog weer beloofd, met veel zon. Tot nu toe heb ik eigenlijk alleen bewolking gezien. Tijdens de photoshoot was dat helaas niet anders. Ik zag het echt voor me als een meer zonnige locatie, maar je moet roeien met de riemen die je hebt, zeggen ze dan toch? De foto’s zijn anders dan ik voor me zag, maar daarbij niet minder ‘geslaagd’.

Ik ben al 2 dagen zo ontzettend moe, dat ik al ruim voor 11 uur ’s avonds in slaap val. Dit is zo anders met mijn normale ritme, waar ik soms wel tot 2/3 uur ’s nachts wakker kan zijn. Na terugkomst bij mijn AirBnB val ik eigenlijk gelijk in slaap.

Autorijden gaat op zich heel goed, maar elke dag brengt toch weer een nieuwe uitdaging met zich mee. Na de photoshoot was ik verdwaald in Los Angeles, omdat Google Maps, dat fungeert als mijn GPS deze reis, de weg kwijt was. Minder praktisch, als Google niet mee wil werken. Gelukkig heb ik mijn weg terug uiteindelijk wel teruggevonden. Na een lange reis terug, heb ik een pasta besteld. Er zijn zo ontzettend veel opties, dat kiezen elke dag een dagtaak is. 

Donderdag

Tijd om een beetje rond te gaan kijken vanaf vandaag. Langzaam beginnend bij het fotografie museum, Annenberg Space for Photography. Ik dacht dat er iets meer te zien zou zijn, naast een expositie over hiphop fotografie. Het was wel een toffe expositie, maar redelijk klein. Gelukkig was de ruimte sowieso gratis te bezoeken, dus ik ben er niets aan kwijtgeraakt.

Dat was ook mijn eerste bezoek aan Beverly Hills. Ik had echter geen zin om daar langer te blijven, dus ben na mijn bezoek aan het museum, weer terug gegaan naar mijn ‘huis’ (ik wil het geen AirBnB blijven noemen). ’s Avonds heb ik een poging gedaan tot koken, maar in een keuken die ik niet ken en mijn sowieso minimale kook-skills, werd dat geen daverend succes.

Vandaag heb ik ook een kleine breakdown gehad. Alles is zo anders dan wat ik gewend ben in Nederland. Je gaat echt alles zoveel meer waarderen. Het is allemaal herkenbaar, maar toch anders. Ik voel me ook een beetje alleen, wat niet echt op te lossen is, maar het zuigt wel een beetje. Tegelijk is dit gevoel precies het gevoel dat ik wil laten zien in mijn foto’s. De droom die een beetje in duigen valt, in plaats van uitkomt. De eenzaamheid van de grote stad en de weg niet weten. Dit gevoel moet ik vooral opschrijven en gebruiken voor de foto’s die ik wil maken.

Omdat ik mij zo eenzaam voel, heb ik besloten om nog meer naar buiten te gaan en meer dingen te doen. Op die manier ontmoet ik misschien ook wat andere mensen die ook solo reizen. Ik heb verschillende kleine tours geboekt voor de komende 2 weken, zodat ik minstens 1 ding per dag kan doen. Ook ga ik meer uit eten, zodat ik meer onder andere mensen ben. Het kost wel iets meer, maar tegelijk heb ik dan geen spijt aan het einde van de dag. 

Die spijt, daar denk ik veel aan. Ik heb zo lang naar deze reis uitgekeken, nu ik er ben, ben ik bang dat ik niet genoeg doe. Ik heb met mijzelf afgesproken om meer dingen te doen waar ik bang voor ben. Op die manier groei ik het meeste. Denk ik.

Ik heb deze aangeraakt!

Vrijdag

Mijn plan om meer te doen, heb ik vandaag ten uitvoer gebracht. Ik ben naar het Aquarium of the Pacific geweest in Long Beach. Het is zo’n tof aquarium! Mijn favorieten zijn sowieso de pinguins en de otters. Otters zijn zo schattig! De otters in het aquarium zijn ‘rescues’ die niet meer in het wild kunnen. Er zijn 4 otters in totaal, 2 oudere dames en 2 jongere. Ze lijken ook best wel op honden. Ze hadden zelfs dezelfde speeltjes als Diesel heeft (van die Wubba rubberen dingen). Deed me wel mn lieve hondje missen, maar ik heb veel contact met mijn ouders en zusje via WhatsApp, dus ze lijken nog best dichtbij.

Verder was het ook heel tof dat het aquarium enkele ‘touch zones’ had, waar je verschillende dieren aan kan raken. Ik heb moon jelly (oorkwal in het Nederlands, klinkt toch minder cool) aangeraakt. Deze zijn heel glad, uiteraard, maar ook zachter dan ik dacht. Ik durfde eigenlijk niet de roggen en haaien aan te raken, maar ik wilde deze kans ook weer niet laten schieten. De ‘normale’ rog voelde heel zacht en glad, maar er zat ook een meer ruwe versie tussen. De haaien waren ook een beetje ruw, maar toch gladder dan ik dacht. Verder heb ik ook zeesterren en zeeanemonen aangeraakt. De zeesterren voelen per stuk anders, waaronder een met een meer ‘leerachtige’ structuur. De zeeanemoon geeft je vinger zelfs een kleine ‘knuffel’ als je hem aanraakt! 

Na het aquarium ben ik de hele dag in Long Beach blijven hangen. Het is een toffe plaats aan de zee. De frisse lucht deed me in ieder geval veel goed. Tijdens mijn wandeling in Long Beach, kwam ik een meisje tegen op rolschaatsen. Ze vroeg me om een foto van haar te maken, met de Queen Mary op de achtergrond. Ze was naar Long Beach gekomen vanuit Chicago en reisde alleen. Het gesprek dat ik met haar had, deed me eigenlijk veel goed. Het voelde als een soort teken, dat ik er goed aan deed om dit soort dingen te doen. Met dank aan Sarah, het meisje uit Chicago.

Ik kwam er achter dat de Queen Mary open is voor bezoekers, dus heb ik spontaan besloten een ‘aquabus’ te nemen naar die kant, om op dat grote schip te gaan kijken. Daar aangekomen om half 6 ’s avonds, kwam ik er achter dat de tickets vanaf 6 uur maar 13 dollar waren. Een koopje! Daar krijg je dan geen tour bij, dus moet je het voornamelijk zelf bekijken, maar dat vond ik sowieso niet erg! Voor die 13 dollar kon ik overal op het schip komen dat open was voor bezoekers. Natuurlijk had ik even een Titanic-momentje aan de voorkant van het schip (I’m king of the world!)… ook al kon ik niet helemaal tot het hek klimmen. 

Tijdens mijn ‘solo-tour’ was ik op weg naar de bovenkant van het schip, waar de ‘kapitein’ met een groep andere bezoekers stond. Op verzoek van die mensen hebben ze de hoorn af laten gaan, terwijl we er recht naast stonden. Normaal doen ze dat op bepaalde tijdstippen en dit was wel een uitzondering. Het geluid was echt immens en voelbaar in mijn hele lichaam. Toch weer iets extra’s meegemaakt, voor zo weinig geld!

De Queen Mary schijnt ook behoorlijk ‘haunted’ te zijn, maar da’s ook een manier om ‘haunted tour’ kaartjes te verkopen. Het heeft wel wat creepy vibes, maar of het nou echt spookt? Geen idee.

Vrijdag was een goede dag. Ik voelde me minder eenzaam, of in ieder geval minder ‘verdwaald’ vandaag. Het was fijn om de hele dag te kunnen nemen voor dit soort plekken en spontane ideeën. Ik heb ook besloten om 3x per week eten te koken deze weken in Los Angeles, en 4x per week uit te gaan. Het blijft toch vakantie, dus ik wil ook niet te veel tijd doorbrengen in mijn ‘huis’.

Op de Queen Mary

Zaterdag

Oorspronkelijk zou ik zondagmiddag naar walvissen en dolfijnen gaan kijken bij Newport Beach, maar vrijdag kreeg ik van de organisatie te horen dat het weer op zondag heel erg zou tegenvallen. Daarom kon ik al op zaterdagochtend mee met de walvis-trip. Hiervoor moest ik (voor mijn doen) vroeg opstaan, zodat ik anderhalf uur kon rijden naar het strand waar we vandaan zouden vertrekken. 

Het rijden gaat mij ontzettend goed af, ik ben alleen geen fan van het verkeer op snelwegen. Eigenlijk heb ik alle dagen nog in de file gestaan op de snelweg. Typisch LA, dat wel, maar wel minder leuk om zo te rijden. Daar had ik zaterdagochtend minder last van. Terwijl iedereen zijn roes van de vrijdag daarvoor nog uitsliep, zat ik al in de auto. Dit was een leuk ritje en duurde ook minder lang, omdat er geen file was. 

Het was een vrij kleine boot, waar we met 10 mensen op zaten, waardoor we snel over het water konden bewegen en dus sneller bij een gespotte walvis aan zouden komen. Net na vertrek uit de haven kwam er al een groep dolfijnen om ons heen zwemmen. Ik had vroeger echt een obsessie met dolfijnen, dus dit was wel een beetje een droom die uitkwam. Het tripje zou zo’n 2 uur duren, dus dat beloofde al veel. We zijn ver wezen zoeken, maar toch gebeurde er ruim een uur niets. Halverwege kwamen we nog wat dolfijnen tegen, maar de walvissen lieten op zich wachten… Maar toen kreeg de organisatie een gespotte walvis door, waar we snel op af zijn gegaan. Ik heb dus een walvis kunnen zien! De walvis laat zich misschien 1x in een half uur zien, voor hij/zij weer verder onder water gaat, dus we moesten er snel bij zijn. De organisatie had ook een drone bij zich, zodat ze foto’s konden maken van de bovenkant af, maar ook zodat we wisten waar we moesten kijken. Andere boten hadden dit niet, dus wisten niet waar ze moesten kijken… had ik toch weer voordeel aan! Bovendien hebben we ook de foto’s van de organisatie ontvangen.

Mijn walvistripje was om 12 uur ’s middags weer afgelopen. Ik had afgesproken om even te FaceTimen met mijn ouders, om even bij te praten. Natuurlijk zat ik dus in het midden van Newport Beach te huilen. Het ging de afgelopen dag toch wel heel goed, maar zodra ik Diesel zag, ging het toch mis. Gelukkig zie ik hem over 5 weken al weer terug.

’s Avonds had ik shoot twee op de planning staan, met Karlee. Ook hier was ik weer super nerveus voor, omdat ik wist dat het weer een beetje tegen zou vallen. Het was namelijk wederom ontzettend bewolkt. Gelukkig kon ik goed de tijd nemen voor deze shoot, waardoor ik een aantal beelden heb waar ik heel trots op ben. Ik denk nu even niet in de vorm van een verhaal zoals Soliloquy, meer in losse verhalen die samen eenzelfde thema hebben. Ik denk dat er wel wat uit kan komen. Ik weet wel dat ik meer van deze shoots wil doen. Het ging ontzettend goed en Karlee deed het geweldig. Ik heb nog minstens 4 shoots op de planning, maar ik hoop dat ik er nog meer kan regelen in de tussentijd. Ik hou mezelf dus wel lekker bezig, of het nou met fotoshoots of met toeristisch doen te maken heeft.

Nog meer dieren tijdens de walvis-trip

Zondag

Vandaag is het al weer zondag. Ik ben nu al bijna een week in Los Angeles. Het voelt gewoon niet helemaal realiteit, dat ik hier al een week ben? Misschien dringt het niet helemaal tot me door. Vandaag heb ik weer een dag om rustig aan te doen en wat foto’s te bewerken, en even mijn herinneringen van deze week uit te schrijven (zoals dus dit stuk). Ik wil dit eigenlijk 1x per week gaan doen, zodat ik even tijd voor mezelf heb om mijn gedachten te focussen en de rest van de week uit te plannen.

Dan nog wat random dingen die mij opvielen deze week: De mensen vragen standaard ‘how are you?’ en dat duurt nog wel even voor ik daar aan gewend ben. Het is niet een vraag die ze beantwoord willen horen, maar gewoon stellen om beleefd te zijn. De bedoeling is dus gewoon dat je zegt, ‘good, you?’ en dan weer verder gaat. Ze zijn sowieso overdreven vriendelijk, ik ben daar toch te nuchter Nederlands voor. Verder is alles echt zoals op TV. Mijn ‘huis’ heeft zo’n gekke garbage disposal, een wasmachine die aan de bovenkant open gaat (lekker ouderwets ding ook), de deuren gaan op slot door het naar rechts te draaien, dat soort gekke dingen. En iedereen scheld op hoe kut LA eigenlijk is. Doe ik ook lekker aan mee. Al met al was het een goede eerste week van mijn reis, ik vind mijn plek nog wel.

Vanavond ga ik even een uitzicht punt zoeken over Los Angeles om te bekijken, voor ik weer vroeg mijn bed in duik, want de dag erna staat er weer heel veel op de planning! Maar daar horen jullie volgende week weer meer over 😉 Tot dan!

De gespotte walvis, gemaakt met drone van organisatie

Leave a comment

Your email address will not be published.Field is required

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.