Please contact me if you want a copy of one of my images.

Week 4: No sleep for the wicked

FPff waar gaat de tijd heen? Opeens is er al weer een week gevlogen en moet ik echt even wat bloggen, anders ga ik echt vergeten wat ik gedaan heb al deze dagen. En laat me je vertellen, het was me de week wel. Ik ben er nog moe van. Voorlopig kom ik echter niet over die moeheid heen, want ik heb nog maar 2 weken San Francisco en zo veel te doen in zo weinig tijd. Haast haast haast alles in mn agenda proppend.

Goed, maandag was niet echt een heel interessante dag, aangezien ik grotendeels onderweg was naar Vegas. Het was wel een leuke reis: ik zat naast een vrouw die bijzonder sociaal was, waar ik grotendeels mee heb gekletst. Alles kwam voorbij: haar (klein)kinderen, mijn fotografie, de reis die ik maak, verjaardagen, noem maar op of we hebben het er vast over gehad. Hierdoor kwam ik echter wel vrij uitgeput aan in Vegas, dus geen late avond-dingen voor mij. Eerst maar eens mn bed in Vegas testen. Deze week heb ik in ieder geval even ècht vakantie gehad, geen fotoshoots. Even genieten en op adem komen, misschien.

Haus of Gaga

Over leuke gesprekken gesproken: Omdat ik alleen reis, kom ik met veel mensen in gesprek terecht, wat echt super fijn is. Deze vrouw in de bus natuurlijk, maar ook de journaliste uit New York tijdens de LA fietstocht, de vrouw op rolschaatsen in Long Beach, het stel uit New Hampshire tijdens mijn Hop On Hop Off ervaring. Mensen zijn eigenlijk gewoon best leuk, hier. Het over de top vriendelijke moest even wennen, maar stiekem vind ik het ook wel fijn.

Vegas baby

Dinsdag ben ik dan vroeg naar ‘the Strip’ gegaan: eerste stop was het Park MGM, waar een kleine expo van Lady Gaga is. Onder andere dé vleesjurk is hier te zien! Deze is wel wat ingekort inmiddels, haha. Wel echt super gaaf om al haar outfits te zien, van het begin met Poker Face tot kleding van de film A Star Is Born. Na hier even rond te hebben gekeken, wilde ik gelijk op pad om enkele casino’s te zien. De tweede stop was dan ook The Venetian. Ik ben hier maar naartoe ge-Ubert (is dat een werkwoord? nu wel!), want godverdomme wat is het heet in Vegas. Het was vandaag over 100 graden Fahrenheit, wat dus meer dan 37 graden in normale mensentaal is. Daarover gesproken: die Amerikaanse systemen werken niet. Fahrenheit, miles, feet, inches, lbs, ik ben overal de weg in kwijt. Als ze nou eens gewoon niet zo koppig deden en gewoon meedoen met de rest van de wereld, kthnx. 100 graden is in ieder geval niet overleefbaar. Ik heb ook sterk het vermoeden dat dit een schaduwtemperatuur is, want voor mij voelde het in de zon echt alsof ik zo in een poel zweet zou veranderen. Niets geen botten, gewoon alleen een plasje water.

De derde stop op deze prop-zoveel-mogelijk-dingen-in-een-dag-Vegas-reis, was de Mirage, omdat daar een mooie tuin zou zijn, volgens een van mn Uber chauffeurs. Ik heb echt mega veel tips gekregen op deze manier. Deze tuinen kostten echter 22 dollar en het was grotendeels buiten te doen, dus daar had ik even geen behoefte aan. Bovendien wilde ik geld ‘sparen’ om te kunnen vergokken. Dat gokken ging me in het begin wel goed af; beginnersgeluk, denk ik. Uiteindelijk wist ik van 20 dollar, 120 dollar te maken… dus ik had eigenlijk moeten stoppen met 100 dollar winst. Maar ik ben niet immuun voor de verleidingen van Vegas… dus heb ik die 120 dollar ook weer weten te verspelen. Oeps. Mijn moeder weer blij, want ik zal gewoon terug moeten naar Nederland.

Doe mij die van Parijs maar.

Laatste stop van de dag was het Bellagio, met de onwijs grote fonteinen voor de stoep. Uiteindelijk kwam ik net op tijd aan op een fantastische plek, om het nummer Luck Be A Lady van Frank Sinatra te zien/horen spelen bij deze plek. Vegas is echt extravagant tot en met te noemen. Alles is echt over de top. Gelukkig maar, anders was het toch niet echt ‘Vegas’ geweest. Vegas hoort extravagant, over de top, mega te zijn.

Na deze stop (ok, ik heb ook even binnen gekeken bij een groot bloemenspektakel) ben ik terug gegaan naar mn AirBnB, want de dag erna moest ik al weer vroeg van bed. En ik wil te graag in dit bed slapen in Vegas: het is enorm hoog en comfortabel. Kennen jullie dat sprookje van de prinses en de erwt? Ja zoiets, echt matras op matras op matras gestapeld. Ik heb echt geslapen als een baby, deze nachten hier. Zelfs in de hitte. Ik kan je wel vertellen: ik voel me net een vis uit het water, in de woestijn. Niet voor mij gemaakt, deze stad.

Het schijnt iets belangrijks te zijn

Woensdag

Om half 7 ’s ochtends werd ik al verwacht bij het Luxor Hotel, om mijn volgende avontuur te beginnen. Deze reis duurde 3 dagen, waarbij we veel hoogtepunten te zien krijgen. Nu had ik natuurlijk gezegd dat ik naar de Grand Canyon zou gaan, maar deze stond helemaal niet op de planning voor deze reis. Kak. Moet ik toch nog eens terug ;). Hoe dan ook: De hoofdstop van woensdag zou Sedona zijn, met stops in Kingman en Seligman in Arizona. Seligman ligt bij/op (geen idee) de voormalige Route 66, wat ze natuurlijk door heel Amerika uit blijven melken, terwijl het maar gewoon een weg was. Souvenirs van Route 66 zijn er overal genoeg te vinden, in ieder geval. Tijdens de stop bij Oak Creek Canyon begon het opeens loei en loeihard te regenen… en natuurlijk had ik geen vest of jas meegenomen uit de bus. Schuilend onder paraplu’s van de markt die er stond, rennend van de ene naar de andere kraan. Deze regenbui zou voorlopig niet stoppen en ik wilde nog enigszins droog mijn dag voortzetten. Na deze stop door naar Sedona, waar ik een kleine trip heb gedaan naar de ‘Chapel of the Holy Cross’. Voor we naar Flagstaff zouden gaan om te overnachten, zijn we ook nog bij Courthouse Vista gestopt. Flagstaff was niet mega boeiend, er waren zo’n 5 winkels in de buurt waaronder een auto-onderdelen-winkel, dus de avonden waren lekker rustig. In het hotel films gekeken die ik al gezien heb.

Overigens zijn mensen ook steeds vrij verbaasd dat ‘we’ Engels spreken. Ze horen natuurlijk wel mn Nederlandse accent er doorheen als ik het verteld heb, maar ze verwachten oprecht niet dat iedereen het spreekt. Of ik Engelse leraren heb gehad: nou, nee. Tenzij de tv telt: aangezien we te lui zijn om dingen na te synchroniseren, kan ik ‘zo goed’ Engelsen. 

Vlak voor de plotselinge regenbui…

Donderdag

Pfoe, weer zo vroeg op. We gaan al vroeg naar de Monument Valley, met een tussenstop in Cameron. Dit is allemaal Navajo land, waar echt veel geschiedenis in zit. Overigens ligt de Monument Valley voor een deel in Utah, dus ik kan nu 4 staten afstrepen. Monument Valley was echt geweldig mooi. Voor al deze rotsen heb je wel echt wat fantasie nodig: elke rots heeft een naam en die naam is dan bijvoorbeeld ‘kameel’, waar je dan een kameel moet zien (ik zag het niet). Maar mooi was het wel. We hebben een BBQ lunch in het midden van Monument Valley gehad, met de reisleider die ook Navajo is. Als ‘toetje’ heeft hij ook een lied voor ons gezongen. 

Na deze onvergetelijke ochtend/middag, zijn we doorgereden naar de Horseshoe Bend. Het was deze dag wel goed te doen qua temperatuur, niet te warm of zonnig. Voor de Horseshoe Bend moesten we een stukje ‘hiken’, dus ik zag mijzelf al weer helemaal stranden op een berg. Deze ‘hike’ was echter maar 20 minuten, haha, en ook niet bijster hoog. Vooral in dit weer was het goed te doen. En wat is dit een plaatje! Ik zou hier echt wel uren naar kunnen turen. Helaas voor mij kwam wel de zon door tijdens ons kijken naar de ‘bocht’, dus de ‘hike’ terug was iets warmer geworden. Urrrghh. Maar goed, ik ben terug bij de bus gekomen, waar we gelukkig airco in hadden.


Op naar Page, waar we deze nacht zouden overnachten. Hier was wel iets meer te doen, maar ik ben echt uitgeput na deze dagen, dus heb ik weer een avond in mn hotel doorgebracht. Best fijn: ik had beide nachten een kamer met 2 dubbele bedden, dus ik kon kiezen in welk bed ik zou slapen. Vet luxe, hele hotelkamer voor mijzelf.

De groep was trouwens wel echt een leuke groep. We waren met 12 personen, met 3 oudere stellen en 6 jongeren (waar ik mijzelf ook onder tel). 

Vrijdag

Laatste dag van de trip. Tegen half 6 zouden we al weer terug zijn in Vegas. Maar voor die tijd, stond eerst nog iets op de planning: Antelope Canyon. Weer zo’n prachtige locatie waar je uren zou kunnen dwalen. Daarna naar de Glen Canyondam, die een slagje kleiner is dan de Hooverdam, maar net zo immens. Na wederom een korte stop in Colorado City (ik weet nu al niet eens meer wat daar te zien was, niet heel boeiend dus), gingen we naar de laatste stop, de Valley of Fire. Deze heet zo, omdat het er ontiegelijk warm is en het dan lijkt alsof de bergen vuur vatten. Ofzoiets. Gelukkig viel de temperatuur ook hier weer best mee, of ik ben het inmiddels gewoon gewend in hitte. 

Dragon’s Eye

Goed, na terugkomst in Vegas weer snel in slaap gevallen in mn prinsessenbed daar, want weerrrrr vroeg op zaterdag, om terug te gaan naar LA. Ik hou deze dagen maar even kort, want ik val ook nu tijdens het schrijven weer in slaap.

Zaterdag/zondag

Zaterdag weer een bus naar LA gepakt. Ik vind LA nog steeds leuk, kan ik echt niet langer blijven? Nou vooruit, auto opgehaald en gaan met die banaan (cringe, sorry voor dit cliche). Op naar San Francisco. Roadtrip gedaan langs de kust, met een overnachting in Atascadero. Op zaterdag ben ik ook nog even in Santa Barbara gestopt, voor wat avondeten. Zondag wilde ik eigenlijk stoppen bij Big Sur, maar het was zo druk en ik moest zooo ontzettend nodig een kleine boodschap doen, dus ik ben doorgereden naar Monterey voor lunch. Daarna in 1x doorgereden naar San Francisco, dus ik was al rond 5PM bij mijn AirBnb hier… ennn slaap. Ik zweer dat ik meer doe dan slapen. Misschien schrijf ik nu ook wel te veel met slaap in mijn hoofd, dus dat is het enige dat mijn brein nog onthoudt.

Hoe dan ook was het stuk langs de kust, over ‘Route 1′ echt onbeschrijfelijk. Wat een ervaring! Lekker luidkeels meezingen met mn muziek, raam open, fantastisch. Ik heb dan wel geen cabrio gehuurd, maar dit was bijna hetzelfde. Over huurauto’s gesproken: heb weer een Nissan Versa gekozen, want daar ben ik nu een beetje gewend aan. Maar nu is het een mooie rode.

Zo, dat was het verhaal weer voor deze week. Heb ik weer mijn best gedaan om er een mooi verhaal van te maken of is het allemaal maar wartaal dat alleen ik begrijp? Maakt niet uit, gaat om mijn herinneringen, dus jullie moeten het met mijn wartaal doen. Oh, over herinneringen gesproken: had ik al vertelt van de coyotes bij Griffith Park in Los Angeles? Nee, toch? Nou ok. Tot volgende week. Tijd om te slapen. Zzz.

Leave a comment

Your email address will not be published.Field is required

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.