Please contact me if you want a copy of one of my images.

Week 5: Fog City

Weet je nog, dat ik schreef over dat ik het warme weer bijna gewend was? Dat was een leugen. Ik kwam op zondag aan in San Francisco, of nou ja, Richmond. Blijkt de ergste hittegolf ooit gemeten in San Francisco, nu plaats te vinden. Serieus. Het was tot en met dinsdag warmer dan 37 graden in deze stad. Los Angeles loog al tegen me, met het te koele weer, maar dat was juist ontzettend prettig. San Francisco zou juist koel en mistig moeten zijn, krijg ik dit. Goed, we moeten er maar wat van maken.

Maandag

Ik wilde dus gelijk dag 1 al een rondje door de stad doen met de Hop On, Hop Off bus. Dus wat doe je dan als het 37 graden is? Heel veel zonnebrand meenemen en hopen op airco… Tot je bij de bus aankomt en ze allemaal geen airco blijken te hebben. Goed. Doorpakken maar. Bovenin de bus gaan zitten zodat je in ieder geval nog een beetje wind meepakt, en gewoon op tijd uitstappen om een beetje schaduw te zoeken. Man o man wat was het heet. Overal. San Francisco heeft ook geen airco’s WANT HET IS NOOIT ZO WARM GEWEEST. RIP ik.

Mijn eerste echte ‘toeristische’ ding was echter over de Golden Gate Bridge rijden! Super vet natuurlijk… tot je aankomt bij de tolpoorten. Help, wat doe ik?! Die dingen zijn dus automatisch afgesteld, waarbij je binnen 48 uur online je tol moet betalen. Gelukkig is het alleen bij binnenkomst, maar damn. Dit is niet heel vriendelijk van je, San Francisco!

Nou ja, na al een eerste deel van de bus te hebben gezien, ben ik uitgestapt bij de Painted Ladies. Dit zijn Victoriaanse huizen die in drie of meer kleuren geverfd zijn. Deze rij aan de Alamo Square is het meest beroemd voor deze huizen, maar ze zijn over de hele stad te vinden. Pluspunt aan deze plek: het ligt aan een park, waar veel bomen zijn. Yay voor schaduw!

Omdat ik nog geen zonnesteek te pakken had, ging ik gewoon door met de bus tour. Zo heb ik enkele dingen gevonden die ik de komende 2 weken wil gaan doen. Als het minder warm is. Dus weer over de brug, daar een kleine tour door Sausalito, terug naar San Francisco. Tegen de tijd dat ik terug was bij de eerste stop, was het gelukkig al iets ‘koeler’ geworden (lees: ongeveer 27 graden). Maar ik had wel weer genoeg gezien voor vandaag, dus ben ik teruggereden via Oakland. 

Iedereen weet van mij wel dat ik een beetje fan ben van Green Day… die misschien gevestigd zijn in de Bay Area. Dus de fangirl in mij kon het niet laten om te gaan eten bij het Rudy’s Can’t Fail Cafe, dat deels in handen is van Mike Dirnt (de bassist). Heeft verder helemaal niets met Green Day te maken, maar het was wel lekker eten! Ik vrees dat mijn fangirl-heid ook nog niet klaar is. Later deze 2 weken hoop ik nog wat andere Green Day-punten te zien. Misschien. 

Dinsdag

Omdat de hittegolf nog niet voorbij was, ben ik dinsdag voornamelijk in huis gebleven. Ik heb wat dingen uitgewerkt voor mijn ‘project’, voor de laatste paar shoots die ik hier zal doen. Ik heb het idee dat de LA foto’s ook los gaan staan van de foto’s hier, omdat de sfeer zo compleet anders is. Daarnaast heb ik ook moeite met het vinden van locaties hier, dus heb ik dat voornamelijk gedaan (via internet, dan). Even wat boodschappen gedaan, zodat ik normaal kan ontbijten hier, en een kleine stop gemaakt bij Point Richmond, wat echt super dichtbij mijn AirBnB is. Even genoten van de zonsondergang daar, voor ik de dag weer zou eindigen.

Woensdag

Omdat ik mijn tijd niet te veel wil verdoen, besluit ik toeristische dingen te gaan zien die ik normaal zou overslaan. Lombard Street, bijvoorbeeld. Dit is de steilste weg in San Francisco en misschien de wereld, die ze ‘makkelijker’ hebben gemaakt, door er enkele scherpte bochten in te leggen. Nou ja, moeilijk uit te leggen, kijk maar naar de foto’s. Er gaan per dag heel veel auto’s overheen om er maar overheen te rijden, maar het is zo weer voorbij. Niet heel boeiend, vooral heel toeristisch. Natuurlijk ook even een foto van mijzelf laten maken.

’s Avonds had ik mn eerste San Francisco fotoshoot. Ik moet eerlijk zeggen: waar ik het idee had dat het in Los Angeles allemaal super goed en makkelijk ging, ging dit mij echt heel slecht af. Ik had wel een goed idee in de basis, maar helaas ging het model er niet zo erg in mee. Kan gebeuren. Gelukkig heb ik nog anderhalve week om het beter uit te werken. Met deze deceptie heb ik echter wel een nieuw ‘idee’ gekregen. Los Angeles is zonnig en het toonbeeld van de ‘American Dream’ voor mij, wat de foto’s daar ook enigszins uitstralen. San Francisco is, voor mij althans, meer realistisch en, hittegolf daargelaten, mistig en koud. De foto’s moeten dit ook uitstralen. Ik kan wel willen zoeken naar dat ‘randje zon’ dat ik bij de andere foto’s heb, maar dat is niet wat San Francisco is. Dus hoewel de foto’s misschien niet helemaal zijn wat ik dacht, zijn ze toch geslaagd in het mij verder brengen in mijn serie. Het hoeft ook niet bij dezelfde serie te horen: misschien zijn het er zelfs wel twee… of meer. Als ik Los Angeles en San Francisco als verschillende verhalen zie, kan ik misschien ook een verhaal in Amsterdam maken. Ideeën genoeg in ieder geval!

Overigens was het woensdag ook al een stuk koeler. Ik heb zelfs mn eerste mist in San Francisco gezien, haha. Hopelijk blijft die mist wel even hangen voor de komende weken, want ik wil dat wel gebruiken in mijn foto’s!

Denk, denk, denk.

Donderdag

Fijn, de temperatuur daalt met de dag. Kan ik normaal de dag doorkomen in ieder geval. Het DeYoung museum, dat ik vond via de Hop On Hop Off tour, heb ik deze donderdag bezocht. Dit is een museum met meer ‘moderne’ Amerikaanse schilderkunst. Eigenlijk niet bijster veel aan, op een aantal toffe schilderijen na. Het hing vol met Amerikaanse schilders waar je nog nooit van gehoord hebt, en dat is maar goed ook. Ach, ze kunnen niet allemaal Rembrandt’s en Van Gogh’s zijn, hè. Verwend Nederlands kreng dat ik ben, met al die bekende kunstenaars uit ons kleine landje.

Het ticket voor dit museum stelde echter dat ik ook het museum ‘Legion of Honor’ in kon, op dezelfde dag. Dus dat heb ik natuurlijk gedaan. Dit museum is wat meer van de klassieke schilder- en beeldhouwkunst, waaronder een expositie met het eerdere werk van Rubens en veel werk van Rodin. Dit museum was meer wat ik van een museum verwacht. Wel fijn dat ik zo twee compleet verschillende musea kon zien op dezelfde dag. Heeft me ook weer veel inspiratie opgeleverd, voor nieuwe foto’s (waaronder een serie in het ‘normale’ Europa).

Na mijn museumbezoeken wilde ik echter nog niet gelijk de stad uit. Het parkeren bij deze musea was zo goed te doen, dat ik nog een paar extra stops wilde doen. Zo hoef ik niet elke keer die stomme tol te betalen, als ik weer een klein dingetje in de stad wil zien. Dus ben ik naar Crissy Field gegaan! Woensdag gaf een man bij Lombard Street mij deze tip, omdat je daar een mooi uitzicht op de Golden Gate Bridge hebt, met niet te veel mensen er om heen. En gratis parkeren daar doordeweeks, hoera (goed om te onthouden voor de komende week).

Nog één ding bekijken dan, nu ik toch in de buurt ben. De Palace of Fine Arts is een (ik ga even Wikipedia informatie delen) monumentaal neoklassiek bouwwerk, oorspronkelijk gebouwd om er kunstwerken tentoon te stellen. Het is voorzien van zuilengangen, reliëfs en beelden. Ontzettend mooi en groots ‘paleis’, en ook niet heel druk bezocht, dus makkelijk om er mooie foto’s van te maken.

Guys, I want a castle.

Vrijdag

Oeps, alles in het westen van de stad in een dag bekeken. Kwam er echter achter dat mn voorraad sokken wel laag werd, dus toch nog maar even wat dingen in de was gegooid vandaag, voor ik weer naar Berkeley ga, om mijn model van vandaag op te halen. Tijd voor een goede fotoshoot!

Mijn eigen plan om meer te doen waar ik bang voor ben, valt wel een beetje in duigen in deze stad. Er is gewoon niet zo heel veel te doen dat ik niet al in LA gedaan heb, dus daar wil ik liever niet te veel meer aan besteden. Toch was vrijdag ook wel een leuke dag/avond, met de shoot die ik ’s avonds had. Ik haalde mijn model om 5 uur ’s middags op in Berkeley, om vervolgens dik 2 uur te doen over de rit de stad in. Echt meeeega files! Ze zeggen dat LA’s verkeer een nachtmerrie is, maar die hebben duidelijk nog nooit in de file gestaan bij de tolpoorten van San Francisco. Wat. Een. Ramp. Na die tolpoorten moesten we ook nog eens flink op zoek naar een open garage. Hadden we er een gevonden… ging die binnen 10 minuten dicht. Ok dan. Na die 2 uur konden we in ieder geval eindelijk aan de slag. Ik ben helemaal blij met mn omslag in mn serie, waarin ik meerdere ‘steden’ laat zien die allemaal net zo ‘onder druk’ staan, maar met een andere sfeer. Na San Francisco ben ik dus nog niet klaar!

Tijdens het teruglopen naar de auto, stopten we af en toe nog om wat extra foto’s te schieten. De laatste stop was echter wel gelijk de druppel voor ons. In eerste instantie hadden we het niet door, maar opeens stond er een oudere dakloze dame binnen ons persoonlijke bubbel (binnen 2 meter van ons). Dat was al een beetje eigenaardig, maar goed, dakloze figuren genoeg, gewoon even afstand nemen en dan gaat het normaal wel weer. Maar deze plek was niet helemaal wat ik zocht, dus zijn we gewoon door gaan lopen. Dit was echter nog niet het einde. Terwijl we weglopen, begint de ‘dame’ opeens ‘ladies’ te roepen. En ze loopt ons achterna. Dus wij natuurlijk even een snellere pas. De dame, roepend ‘ladies’, hobbelt, met haar kar, sneller achter ons aan. Nog weer harder stappen. De kar neemt ook vaart. Terwijl we praktisch rennen en voelen of we niets kwijt zijn, komt die kar ook achter ons aan. Gelukkig was er precies een voorstelling van Hamilton om de hoek, die uitliep, zodat we konden ontsnappen aan dat gekke oude wijf. Een bijzondere ervaring was het wel. Het moet er op zich best komisch uitgezien hebben, twee jonge vrouwen die wegrennen voor een langzame dame met grote kar. 

Voordat ik in San Francisco kwam, waarschuwden mensen me al vaak voor ‘gekke’ mensen in de stad. Ik dacht, dat loopt vast wel los, LA (of Amsterdam, wat dat betreft) heeft ook genoeg gekkies. Maar nu snap ik wel een beetje beter wat ze bedoelen. Over gekkies en het verkeer gesproken: ook hier ‘wint’ San Francisco het. In LA zou men super agressief rijden, maar ik vind het in San Francisco dus echt 200x onoverzichtelijk dan daar. Hier lopen ze ook veel meer, dus er zijn ook veel meer elementen om rekening mee te houden. En dan de eenrichtingsverkeer-straten. Hou op hoor. Geef mij Los Angeles’s verkeer maar.

Streepjes aan in de gevangenis, super origineel idee.

Zaterdag

Laat ik maar weer eens vroeg opstaan. Slapen doen we over een week wel weer, toch? Mijn plan voor zaterdag was het San Francisco Museum Of Modern Art (SFMOMA dus). Mooi en groot museum, met een tijdelijke tentoonstelling over Andy Warhol. Nou ben ik daar niet echt een super grote fan van, dus heb ik het grootste gedeelte hiervan maar overgeslagen, maar de rest van het museum was wel echt te gek.

De eerste verdieping die ik op liep, was grotendeels gewijd aan fotografie en grafisch vormgeving. Hierna kon ik dus gelijk weg, haha. Een expo over het begin van het verzenden van foto’s, van briefpost naar social media, genaamd ‘snap + share’. De andere expo moest ik even opzoeken, want in de brochure stond al een expo aangegeven die in juli zou beginnen. Het werk van Louis Stettner was mij wel vreemd, maar geheel onterecht. Deze expositie gaf mij zoveel inspiratie voor mijn werk. Ik wil oohoook zo’n fotograaf zijn. Voelde me gelijk in een diep dal zakken, omdat ik weet dat ik nooit zo ver ga komen als ze vroeger konden komen met fotografie, maar da’s weer een ander verhaal. Vooral geïnspireerd, werd ik dus van. Frustratie is daar gewoon een bijkomend onderdeel van. 

Na de fotografie afdeling viel de rest al wel vrij tegen, in mijn ogen dan. Ik hou niet zo van abstracte schilderkunst, ik snap het gewoon niet. Het is net iets te abstract. Er was natuurlijk ook een pop-art gedeelte (met Warhol, ook), maar ik ben Lichtenstein in elk museum deze weken tegengekomen en ik ben het zat. Het is allemaal niet zo boeiend meer, als je al verschillende variaties erop gezien hebt in de afgelopen weken. Maar misschien ben ik ook gewoon verwend aan het raken.

De wat meer ‘klassieke’ moderne kunst, zoals dat van Monet, Dalí of Hopper, doet mij wel wat meer. Ik had nog nooit een Hopper in het echt gezien, geloof ik? Best raar, aangezien het toch een van Amerika’s bekendste schilders is… maar het meeste zal in het oosten te vinden zijn. Dalí’s betere werken hangen ook daar of in Europa, maar goed, het is iets. 

Na het museum maar naar pier 39 gegaan, waar ik na een half uur eigenlijk al wel genoeg van gezien had. Bij deze pier liggen wat zeeleeuwen te slapen, maar er lopen vooral mega veel toeristen langs. Dit is echt het toeristische centrum van de stad. Eigenlijk wilde ik wat souvenirs halen voor mijn ouders en zusje, maar… ik denk dat een nieuwe tram niet in dank wordt afgenomen door laatstgenoemde, en mn ouders zijn nòg lastiger om iets voor te vinden. Ook vind ik het zo stom om een foto of poster te kopen van een brug. Daar zit helemaal niets persoonlijks in. Beter maak ik gewoon zelf een foto voor ze, toch? Dus voorlopig staak ik mijn zoektocht weer. 

Waarom bouwen ze trouwens zoveel op heuvels?! Elke dag verzucht ik me weer over de ‘berg’ die ik moet beklimmen om bij mijn AirBnB te komen. Serieus, het is echt belachelijk steil. Genoeg is genoeg, maak het gewoon iets minder hoog?! Goed, op mijn weg terug naar mijn ‘huis’ deze weken, zag ik weer een ander exotisch dier lopen: het stinkdier. Zijn staart stond al flink omhoog, dus ik heb maar even een paar stappen verder weg gezet om hem ruimte te geven om te vluchten. Maakt wel dat mijn collectie ‘Amerikaanse wilde dieren’ bijna compleet is (ook een opossum en coyotes): alleen de wasbeer ontbreekt nog. En die vind ik zo leuk… 

Over heuvels gesproken: weten jullie die scene in Princess Diaries, waar ze in de auto zit en de rem nog niet goed onder controle heeft? Ja zo ben ik dus ook op de weg naar mijn AirBnb… gelukkig geen ongelukken gemaakt (even afkloppen!).

Nog een random ding dat me te binnen schiet: Er zijn best veel series en films die zich afspelen in San Francisco, waaronder Mrs. Doubtfire, Charmed (een van mn favo series), Princess Diaries (die ik zojuist al noemde), Sister Act, etc. etc. Dit was voor mij ook wel een beetje een inspiratie voor mijn serie, want San Francisco is meer een ‘noir’ stad, met veel mist. Bij het rijden naar San Francisco ga ik ook door de Robin Williams Tunnel, omdat deze meneer daar lang heeft gewoond en veel voor de stad heeft betekend. Stiekem niet stiekem, vind ik dit best cool.

Skyline vanaf Alcatraz

Zondag

Goed, ik wilde meer doen, dus toch maar een kaartje voor Alcatraz aangeschaft, eerder deze week. Kon gelukkig wel een beetje uitslapen, maar moest toch op tijd daar zijn, anders zijn ze nogal genadeloos. Als je niet op tijd bent, geven ze gewoon je plaats weg. Gezien ik nogal ervaring heb met het filerijden, ben ik al bijna 3 uur van te voren op pad gegaan. Dat geeft mij ruim een uur om te rijden, een uur om een parkeerplaats te zoeken en dan een uur om daar te komen. Mijn boot zou om 2PM weggaan, maar ik moest er minstens een half uur van te voren zijn. Die drie uur waren ook geen slecht idee: uiteindelijk kwam ik om kwart over 1 aan. De parkeerplaats was wel redelijk makkelijk vandaag, kostte maar 20 dollar voor de hele dag! Voordeel van op zondag zijn, denk ik, want de hele garage was leeg vandaag.

Ik ben wel blij dat ik naar Alcatraz kon. Blijkbaar zijn ze normaal al weken van te voren uitverkocht. Nu heb ik sowieso het geluk dat ik alleen reis, dus er altijd een optie is, maar je weet maar nooit. Bij het kaartje is een audiotour inbegrepen, waar je verhalen te horen krijgt over de gevangenis. Ze hadden zelfs een tour in het Nederlands! Eerste keer dat ik het hier tegenkom, haha, dus laten we daar maar gebruik van maken. Ze sturen je door de gevangenis heen langs een bepaalde route, waar je verhalen te horen krijgt over het leven in de gevangenis en enkele ontsnappingspogingen. Moedig, maar ongelofelijk dom, als je ziet dat het eiland ruim 2 kilometer en gevaarlijk water weg is van de stad. 

Er is trouwens ook 3 of 4 dagen in de week een boefje aanwezig. Deze man, ‘nummer 1259’ (alle gevangenen waren een nummer), heeft een boek geschreven, waar hij nu lekker aan kan verdienen bij de gevangenis. Hij zou wel wat geheimen vertellen over het leven in de gevangenis daar. Hij was vast niet zo heel boeiend, als hij boeken moet verkopen in de gevangenis.

Op de weg terug naar huis zag ik weer de mist binnenrollen. Echt zo jammer dat ik geen foto’s kan maken tijdens het autorijden, maar tegelijk is dat iets dat toch niet in foto’s te vertalen valt.

Ogen dicht en een shirt aan over dromen… laten we doen alsof het express is.

Extra

Het einde van de week was in ieder geval een stuk koeler dan het begin van de week. Dit is het San Francisco dat ik verwachtte. In het begin van de week vond ik het ook (weer) moeilijk om mijn plekje te vinden. Voorlopig vind ik LA ook wel nog mijn favoriet, maar ik zou het ook niet zoveel moeten vergelijken. Het is heel anders, op alle gebieden. Waarschijnlijk ben ik over een week ook weer verdrietig dat ik hier weg moet… maar in LA heb ik wel echt een connectie gemaakt met mijn ‘huisgenoten’, die ik hier voorlopig veel minder heb. Dit is echt meer een AirBnb ervaring, waar je gewoon je eigen ding doet. Mag ook wel wat voor gezegd worden, natuurlijk, want Jennifer is ook een hartstikke leuke vrouw waar ik leuke gesprekken mee heb. 

Ik voel wel dat ik bijna klaar ben om naar huis te gaan. Nog maar een week te gaan, voor ik weer naar het normale Nederland ga. Ik hoop wel dat ik in staat ben om deze ‘mij’ vast te houden. Even eerlijk en kwetsbaar: In Nederland zakte ik weg in depressieve gedachtes, waardoor het moeilijk werd om uberhaupt mijn bed uit te komen voor 11 uur ’s ochtends, om vervolgens de hele dag alleen maar op internet rond te klooien, waar ik mijzelf dan weer slecht om kon voelen, dus negatieve spiraal was aanwezig. Deze reis was ook een ding voor mij, om te ontsnappen aan deze dagelijkse sleur, maar ook om als persoon te groeien. Ik heb beide gedaan, maar ben daarbij ook bang dat ik mijn ‘nieuwe ik’ hier achterlaat. Dit is wel iets om actief voor te blijven werken, terug in Nederland. Maar nu eerst nog een week genieten.

Leave a comment

Your email address will not be published.Field is required

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.